rush¹ II verb [rʌʃ]

	1. ʘ სწრაფად მირბის, მიქრის; საითკენმე გაქანება, გავარდნა; they rushed towards the vehicles ისინი ავტომანქანებისკენ გაიქცნენ / გაექანენ; 2. (ვისიმე, რისამე) სადმე სწრაფად / გადაუდებლად გაგზავნა (˂გა˃აგზავნის) / ტრანსპორტირება; ambulances rushed the injured to the hospital სასწრაფო დახმარების მანქანებმა დაშავებულები საავადმყოფოში გააქანეს; 3. რისამე ნაჩქარევად / დაუფიქრებლად გაკეთება (˂გა˃აკეთებს) ან გაკეთებინება (˂გა˃აკეთებინებს); neither of us wanted to rush things არცერთ ჩვენგანს არ სურდა მოვლენების განვითარების დაჩქარება; I refuse to be rushed into making a decision წინააღმდეგი ვარ მაიძულონ ნაჩქარევად მივიღო გადაწყვეტილება; we shouldn't rush to blame them ნაჩქარევად ბრალი არ უნდა დავდოთ; [ View full version ] 4. სამხ. უეცარი იერიშის მიტანა (მიიტანს); უეცარი იერიშით დაკავება / დაპყრობა (პოზიციისა, ქალაქისა და მისთ.); the enemy tried to rush our positions მოწინააღმდეგე ჩვენი პოზიციების უეცარი იერიშით აღებას შეეცადა. [ Shorter version ]

rush¹ I

rush²