occurrence noun [əʹkʌrəns]

	1. შემთხვევა, ამბავი; მოვლენა; an everyday occurrence ყოველდღიური მოვლენა, ჩვეულებრივი ამბავი; a strange [tragic] occurrence უცნაური [უბედური] შემთხვევა; an occurrence of no importance უმნიშვნელო ფაქტი; 2. რისამე (ამა თუ იმ სიხშირით) გავრცელებულობა, გამოვლინება და ა.შ.; ამა თუ იმ შემთხვევის სიხშირე; of frequent occurrence ფართოდ გავრცელებული, ხშირად რომ გვხვდება; the occurrence of thunder in winter is comparatively rare ზამთარში ჭექა-ქუხილი შედარებით იშვიათია / იშვიათად იცის; the occurrence of physical violence ფიზიკური ძალადობის გამოყენების ფაქტები; the occurrence of heart disease გულის დაავადების სიხშირე; 3. გეოლ. ბუდობი, საბადო; განლაგება.

occur

occurrent I