minded adjective [ʹmaɪndɪd]

	1. რისამე გაკეთების მოსურნე, რისამე გასაკეთებლად განწყობილი; he could do it if he were so minded რომ მოენდომებინა, გააკეთებდა კიდეც ამას; 2. (-minded) რთული სიტყვის კომპონენტი, რომელსაც აქვს მნიშვნელობა: 1) ამა თუ იმგვარი ჭკუის / აზროვნების მქონე; narrow-minded გონება­შეზღუდული; broad-minded ფართო ჰორიზონტის მქონე; ფართო თვალსაწიერის მქონე; double-minded ორჭოფი, მერყევი; feeble-minded გონებაჩლუნგი, სულელი; 2) რაიმესადმი მიდრეკილების ან ინტერესის მქონე; architecturally-minded არქიტექტურით დაინტერესებული; money-minded მხოლოდ ფულზე რომ ფიქრობს, ფულის გარდა სხვა არაფერი რომ არ აინტერესებს.

mind-blowing

minder