deny verb [dɪʹnaɪ]

	1. უარყოფა (უარყოფს); უკუგდება, აცილება; to deny the possibility of smth. რისამე შესაძლებლობის უარყოფა; to deny a theory თეორიის უარყოფა; to deny a rumour ჭორის / დარხეული ხმის უარყოფა; to deny charges ბრალდებების უარყოფა / აცილება; to deny the truth of the statement / that the statement is true / განცხადების ჭეშმარიტების / სისწორის უარყოფა; to deny this to be the case მტკიცება, რომ საქმე სხვაგვარადაა; it cannot be denied that არ შეიძლება იმის უარყოფა, რომ; access is denied პროგრამაში, სისტემაში შესვლის მოთხოვნა უარყოფილია; 2. უარის თქმა (უარს ეტყვის); to deny a request თხოვნაზე უარის თქმა; to deny oneself წიგნ. ა) საკუთარი თავისათვის ყველაფერზე უარის თქმა; she denies herself every luxury ყველაფერს იკლებს, ≅ კაპიკს ზედმეტს არ ხარჯავს; don't deny me seeing you ნუ მომაკლებ შენი ნახვის სიამოვნებას; ბ) თავის შეკავება (რისამე გაკეთებისაგან); 3. 1) გადათქმა (გადათქვამს), უარობა, უკან წაღება; to deny one's signature საკუთარ ხელმოწერაზე უარის თქმა; to deny one's words საკუთარ სიტყვებზე უარის თქმა, საკუთარი სიტყვების უარყოფა; 2) ხელის აღება (აიღებს); განდგომა; to deny one's faith სარწმუნოების შეცვლა; რჯულისაგან განდგომა; [ View full version ] 4. ʘ წინააღმდეგია; to deny oneself to callers სტუმრების / მომსვლელების მიღებაზე უარის თქმა; to deny smb. admission ვისიმე სახლში არშეშვება; 5. მოძვ. აკრძალვა (აუკრძალავს); 6. ლოგ. საწინააღმდეგოს მტკიცება (ამტკიცებს). [ Shorter version ]

Denver boot

deodar