ablaut noun
[ʹæblaʊt]
ლინგვ. აბლაუტი, აპოფონია, ხმოვანთმონაცვლეობა; the Indo-European ablaut ინდოევროპული აბლაუტი; secondary ablaut მეორეული აბლაუტი; qualitative ablaut თვისებრივი აბლაუტი; quantitative ablaut რაოდენობრივი აბლაუტი.


ონლაინ-ლექსიკონში მოთავსებულ მასალაზე ყველა უფლება დაცულია. ტექსტის უნებართვო გავრცელება ან კოპირება ნაწილობრივ ან მთლიანად, ნებისმიერი სახით და საშუალებით აკრძალულია.