workmanship noun [ʹwɜ:kmənʃɪp]

	1. ოსტატობა, დახელოვნებულობა (ამა თუ იმ დარგში, სამუშაოში); 2. შესრულების ხარისხი / დონე (მუშაობისა, ნამუშევრისა, ნაკეთობისა და მისთ.); our buyers insist on high standards of workmanship and materials ჩვენი მყიდველები / კლიენტები შესრულების ხარისხისა და მასალების მაღალ დონეს მოითხოვენ; the cracks on the motorway were caused by poor workmanship ავტომაგისტრალის ზედაპირზე გაჩენილი ბზარები სამუშაოების შესრულების დაბალი დონით იყო გამოწვეული; 3. არქ. ნაკეთობა; ნაწარმოები; შრომის / საქმიანობის შედეგი; a little hut, the workmanship, I guess, of some Indian პატარა ქოხი, ვფიქრობ, ვიღაც ინდიელის ნაშენი.

workmanlike

workmate