wiggle II verb [ʹwɪgl]

	საუბ. 1. გაქანავება (˂გა˃აქანავებს; ˂გა˃ქანავდება), გაქნევა; რხევა, ქანაობა, აქეთ-იქით მოძრაობა; he removed his shoes and wiggled his toes მან ფეხსაცმელები გაიხადა და ფეხის თითები გაამოძრავა; she wiggled her fingers to attract his attention მისი ყურადღების მისაპყრობად ქალმა ჰაერში ხელის თითები გაიქნ-გამოიქნია / გაასავსავა; you have to wiggle your hips in time to the music ცეკვისას მუსიკის რიტმზე თეძოები უნდა არხიო; her hips wiggle as she walks ქალი თეძოების რხევით დადის; he tried wiggling the control stick but nothing happened მან მართვის სახელურის განძრევა / გაწევ-გამოწევა სცადა, მაგრამ არაფერი მოხდა; my tooth was wiggling about ჩემი კბილი ირყეოდა; the gelatin wiggled on the plate ჟელე თეფშზე ირხეოდა / თრთოდა; 2. მოუსვენრად მოძრაობა (მოძრაობს), წრიალი, ცმუკვა; she wiggled restlessly in her chair იგი თავის სავარძელში მოუსვენრად წრიალებდა / ცმუკავდა; 3. დაკლაკნა (˂და˃კლაკნის; ˂და˃იკლაკნება); (და)გრეხა; a little worm was wiggling on the pavement ტროტუარზე პატარა მატლი იკლაკნებოდა; [ View full version ] 4. გზის გაკვლევა (˂გა˃იკვლევს), გაღწევა, გამოღწევა; he wiggled his way out of a jam მან ერთად შეკრებილი ხალხის სიმრავლიდან გამოაღწია; we wiggled through the crowd ბრბოში გზას მივიკვლევდით; ▭ to wiggle out (of) 1) რაიმესთვის თავის არიდება (აარიდებს); თავის დაძვრენა; 2) საიდანმე თავის დაღწევა (˂და˃აღწევს); I must wiggle out of the mess ამ ხიფათიდან თავი უნდა დავაღწიო. [ Shorter version ]

wiggle I

wiggler