widowmaker noun [ʹwɪdəʊ͵meɪkə(r)]

	1. 1) მკვლელი, კაცისმკვლელი; თავზე ხელაღებული / სახიფათო ადამიანი; 2) მომაკვდინებელი / სიკვდილის გამომწვევი რამ (გაუმართავი მექანიზმი, ავადმყოფობა, მძლავრი იარაღი და სხვა); 2. ამერ. ხის გამხმარი ან მოტეხილი და წვრილ შტოებში გაჩხერილი მოზრდილი ტოტი, რომელიც ნებისმიერ მომენტში შეიძლება ჩამოვარდეს და ვინმეს თავში დაეცეს; ≅ "დამოკლეს მახვილი".

widowhood

widow's mite