wharf noun [wɔ:f]

	(pl wharves, -s [-s]) ზღვ. 1. 1) ვერფი; 2) ნავმისადგომი; ნავსაბმელი, მისადგომი; 2. ზმნ. მნიშვნ. 1) ნავმისადგომში გადმოტვირთვა (˂გადმო˃ტვირთავს) / გადმოცლა (საქონლისა, ტვირთისა); 2) ნავმისადგომში დაყენება (˂და˃აყენებს) / განთავსება (გემისა); a large stone basin, capable of wharfing a dozen battleships of the first class ქვის / კლდოვანი ნაპირების მქონე დიდი ყურე, რომელსაც შეუძლია თორმეტამდე პირველი კლასის სახაზო გემი დაიტიოს.

whangee

wharfage