wedge I noun [wɛdʒ]

	1. 1) სოლი; to drive a wedge (between) ხატოვნ. ერთმანეთისგან გათიშვა; ვისიმე შორის უთანხმოების ან მტრობის გამოწვევა [იხ. აგრ. 2]; 2) სოლისებრი / V-სებრი დეტალი, სამარჯვი, ფორმა და ა.შ.; სამკუთხა ფორმის რამ; wedges of lemon [cheese, pizza] ლიმონის [ყველის, პიცის] სოლისებრი / სამკუთხა ნაჭრები; 2. სამხ. სოლი (ჯარების, თვითმფრინავების და მისთ. საბრძოლო წყობა); to drive a wedge სოლისებრად შეჭრა (მოწინააღმდეგის თავდაცვაში); ⌇ wedge breech-block სამხ. სოლური საკეტი (ცეცხლსასროლი იარაღისა).

wedding tackle

wedge II