vicarious adjective [vɪʹkɛərɪəs, ამერ. vaɪʹkɛr-]

	1. სხვისი, არასაკუთარი; სხვის ნაცვლად განცდილი (წარმოსახვის ძალით, თანაგრძნობის შედეგად და მისთ.); I got a vicarious pleasure from reading about his adventures მისი თავგადასავლების ამბის კითხვამ დიდი სიამოვნება განმაცდევინა; he got a vicarious thrill out of watching his son score the winning goal როდესაც უყურებდა, როგორ გაიტანა მისმა ვაჟმა გადამწყვეტი გოლი, მან თავადაც ძლიერი მღელვარება განიცადა; 2. სხვის ნაცვლად მოქმედი; სხვის მოვალეობათა ან ფუნქციათა შემსრულებელი; 3. სხვის მაგივრად გადატანილი / მიღებული (ითქმის სასჯელის და მისთ. შესახებ); a vicarious atonement სხვისი დანაშაულის გამოსყიდვა; [ View full version ] 4. დელეგირებული, სხვის ნაცვლად განხორციელებული (ითქმის ძალაუფლების, უფლებამოსილების და მისთ. შესახებ); vicarious authority დელეგირებული ძალაუფლება / უფლებამოსილება. [ Shorter version ]

vicarage

vice¹