vestigial adjective [vɛʹstɪdʒɪəl]

	1. ნარჩენი, შემორჩენილი; რომ ქრება / უჩინარდება; vestigial traces of an earlier culture უფრო ადრინდელი კულტურის ჯერ კიდევ შემორჩენილი კვალი; his vestigial sense of pride მისი ჯერ კიდევ შემორჩენილი სიამაყის გრძნობა; მისი სიამაყის გრძნობის ნარჩენი; 2. ბიოლ. რუდიმენტული; it is often possible to see the vestigial remains of rear limbs on some snakes ზოგიერთ გველს ხშირად ჯერ კიდევ ეტყობა უკანა კიდურების რუდიმენტული ნარჩენები; the vestigial wings of kiwis are entirely hidden კივის რუდიმენტული ფრთები მთლიანად არის დაფარული ბუმბულით.

vestige

vestment