vaguely adverb [ʹveɪglɪ]

	1. ბუნდოვნად, გაურკვევლად; a vaguely worded statement გაურკვევლად ფორმულირებული / სიტყვებით გაურკვევლად გამოთქმული განცხადება; I can vaguely remember my first day at school ბუნდოვნად მახსოვს ჩემი პირველი დღე სკოლაში; the houses grew vaguely distinct ბუნდოვნად გამოიკვეთა სახლების კონტურები; 2. ოდნავ; there was something vaguely familiar about her face მის სახეში რაღაც ოდნავ ნაცნობი მომეჩვენა; he was vaguely aware of footsteps behind him გაჭირვებით / ძლივს არჩევდა ნაბიჯების / ფეხის ხმას მის ზურგს უკან; 3. დაბნეულად, გაფანტულად; გონებაგაფანტულად; he smiled vaguely and walked away მან დაბნეულად / გონებაგაფანტული ადამიანივით გაიღიმა და წავიდა.

vague

vagueness