upper adjective [ʹʌpə(r)]

	ზედა, ზემო, ზემოთა; რისამე ზემოთ / რაიმეზე უფრო მაღლა მდებარე ან არსებული; the upper lip ზედა ტუჩი; the upper deck ზედა გემბანი (გემისა); upper arm ანატ. მხარი; the upper atmosphere სპეც. ატმოსფეროს ზედა ფენები; upper house ზედა პალატა (ორპალატიანი პარლამენტისა); a member of the upper middle class საზოგადოების საშუალო კლასის / წოდების მაღალი ფენის წარმომადგენელი; the upper slopes of the mountain მთის ზედა / მწვერვალის ახლოს არსებული ფერდობები; the upper reaches of the river მდინარის ზემოწელი; ◇ to gain / to get / the upper hand უპირატესობის მოპოვება; გამარჯვება; ʘ მდგომარეობის ბატონ-პატრონია.

upon	upper-case I