unique adjective [jʊʹni:k]

	1. უნიკალური, ერთადერთი; განსაკუთრებული; each person's fingerprints are unique ყოველი ადამიანის თითის ანაბეჭდები უნიკალურია; a unique talent უნიკალური / განსაკუთრებული ნიჭი; a unique opportunity უნიკალური / განსაკუთრებული შესაძლებლობა; 2. (to) სპეციფიკური, ინდივიდუალური, მხოლოდ ამა თუ იმ პირისთვის ან ადგილისთვის დამახასიათებელი; an atmosphere that is unique to New York ატმოსფერო, რომელიც მხოლოდ ნიუ-იორკისთვისაა დამახასიათებელი; the koala is unique to Australia კოალა მხოლოდ ავსტრალიაშია გავრცელებული / ავსტრალიის ენდემური სახეობაა; this dance is unique to this region ეს ცეკვა მხოლოდ ამ რეგიონშია გავრცელებული.

Union Jack

uniquely