unify verb [ʹju:nɪfaɪ]

	1. 1) გაერთიანება (˂გა˃აერთიანებს); the new leader hopes to unify the country ახალ ლიდერს იმედი აქვს, რომ ქვეყანას გააერთიანებს; the task of unifying Europe ევროპის გაერთიანების ამოცანა; his music unifies traditional and modern themes მისი მუსიკა ტრადიციულ და თანამედროვე თემებს აერთიანებს; 2) იშვ. გაერთიანება (˂გა˃ერთიანდება); opposition groups struggling to unify around the goal of replacing the regime ოპოზიციის ჯგუფები, რომლებიც ცდილობენ გაერთიანდნენ რეჟიმის შეცვლის მიზნის გარშემო; 2. 1) უნიფიკაციის მოხდენა (˂მო˃ახდენს), უნიფიცირება; რისამე ერთგვაროვნების / ერთნაირობის მიღწევა; a unified transport system უნიფიცირებული / ერთიანი სატრანსპორტო სისტემა; 2) იშვ. უნიფიცირება (უნიფიცირდება); ʘ ერთგვაროვანი / ერთნაირი ˂გა˃ხდება.

uniformly

unilateral