unfaithful adjective [ʌnʹfeɪθfl]

	1. არაერთგული, ორგული, მოღალატე; მოღალატური; they denounced him as unfaithful to the traditions of the Society მათ იგი საზოგადოების ტრადიციების ღალატში ამხილეს; she felt that to sell the house would be unfaithful to her parents' memory მას ისეთი განცდა ჰქონდა, რომ სახლის გაყიდვა მისი მშობლების ხსოვნის ღალატი იქნებოდა; 2. (to) არაერთგული, მოღალატე, მეუღლეს, პარტნიორს ან შეყვარებულს სხვასთან რომ ღალატობს; have you ever been unfaithful to him? მისთვის როდისმე გიღალატია? her unfaithful husband მისი მოღალატე ქმარი; 3. არაზუსტი; არასანდო; an unfaithful copy არაზუსტი ასლი; an unfaithful translation არაზუსტი თარგმანი.

unfairness

unfamiliar