unexceptionable adjective [͵ʌnɪkʹsɛpʃənəbl]

	1. წიგნ. 1) უნაკლო, სრულყოფილი; a man of unexceptionable character უნაკლო / უზადო რეპუტაციის მქონე მამაკაცი; 2) მისაღები, დამაკმაყოფილებელი, ადეკვატური; პროტესტს ან კრიტიკას რომ არ იწვევს; this view is unexceptionable ეს შეხედულება სრულიად მისაღებია / არანაირ კრიტიკას არ იწვევს; 2. საუბ. არცთუ ახალი, არაორიგინალური; საყოველთაოდ მიღებული / აღიარებული; the unexceptionable belief that society should be governed by law არცთუ ორიგინალური / საყოველთაოდ მიღებული შეხედულება, რომლის მიხედვითაც საზოგადოება კანონით უნდა იმართებოდეს.

unevenness

unexceptional