testament noun [ʹtɛstəmənt]

	1. იურ. ანდერძი (ჩვეულ. წერილობითი); last will and testament უკანასკნელი ნება და ანდერძი; 2. აღთქმა (ბიბლიის ორი უმთავრესი ნაწილიდან ერთ-ერთი); the Old Testament ძველი აღთქმა; the New Testament ახალი აღთქმა; 3. რისამე მოწმობა, დამადასტურებელი რამ; გამოვლინება; a testament to the skill and dedication of the personnel პერსონალის ოსტატობისა და თავდადების დასტური.

testable

testator