terminal II adjective [ʹtɜ:mɪnl]

	1. ბოლო, საბოლოო; რისამე ბოლოს არსებული, დამაბოლოებელი, ტერმინალური; დასკვნითი; 2. მედ. 1) განუკურნებელი, მოურჩენელი; ბოლო სტადიაში შესული (ითქმის დაავადების შესახებ); terminal lung cancer ბოლო სტადიის ფილტვის კიბო; ფილტვის კიბო ბოლო სტადიაში; rabies is almost always terminal after neurological symptoms have developed ნევროლოგიური სიმპტომების გამოვლენის შემდეგ ცოფი თითქმის ყოველთვის უკურნებელია; 2) უკურნებელი დაავადების ბოლო სტადიაში მყოფი, უიმედო (ითქმის ავადმყოფის შესახებ); a terminal patient განუკურნებელი / უიმედო ავადმყოფი; 3. ბოტ. წვერისა, კენწრული; ტერმინალური.

terminal I

terminal figure