teller noun [ˈtɛlə(r)]

	1. იხ. tell¹ II + -er² I 1 და 2; 2. მოლარე (ბანკში); ბანკის მოხელე / კლერკი (აგრ. bank teller); 3. ბანკომატი, თვითმომსახურების საბანკო ავტომატი [იხ. აგრ. ATM]; [ View full version ] 4. ხმების (და)მთვლელი (პარლამენტში და ა.შ.); 5. (აგრ. როგორც რთული სიტყვის კომპონენტი) 1) მთქმელი, ვინც რაიმეს ამბობს; a teller of lies ტყუილების მთქმელი, ცრუპენტელა; 2) მთხრობელი; გადმომცემი / მთქმელი (ამბისა); a teller of stories ამბების მთხრობელი, ვინც ამბებს ჰყვება. [ Shorter version ]

tellable

tellin