strangulation noun [͵stræŋgjʊʹleɪʃn]

	1. დახრჩობა, მოხრჩობა (ყელში რისამე წაჭერით); an autopsy report stated the victim likely died from strangulation ავტოფსიის / სასამართლო-სამედიცინო ექსპერტიზის დასკვნის მიხედვით, მსხვერპლის სიკვდილის სავარაუდო მიზეზი დახრჩობა იყო; 2. კიცხვ. ყოველმხრივ შეზღუდვა; ჩახშობა, ჩაკვლა; დათრგუნვა; the strangulation of free speech in the country ქვეყანაში სიტყვის თავისუფლების ჩახშობა; 3. მედ. სტრანგულაცია, შევიწროება, ჩაჭედვა (ნაწლავისა, სისხლძარღვისა, სასუნთქი გზისა და სხვა).

strangulated

strap I