sterile adjective [ʹstɛraɪl]

	1. 1) უნაყოფო, სტერილური, გამრავლების უნარის არმქონე (ითქმის ადამიანის, ცხოველის ან მცენარის შესახებ); the disease has made him sterile ავადმყოფობამ იგი სტერილურად / გამრავლების უნარის არმქონედ აქცია; mules are usually sterile ჯორები, როგორც წესი, უნაყოფოები არიან; he felt creatively and emotionally sterile ხატოვნ. იგი თავს შემოქმედებითად და ემოციურად დაცლილად / გამოფიტულად გრძნობდა; 2) უნაყოფო, მწირი, არაპროდუქტიული (ითქმის მიწის / ნიადაგის შესახებ); 3) უნაყოფო, ფუჭი, უშედეგო; a sterile debate უნაყოფო / ფუჭი კამათი; 2. სტერილური, სუფთა; სტერილიზებული, მიკროორგანიზმებისგან გაწმენდილი; sterile bandages [water] სტერილური ბინტები / სახვევები [წყალი]; a sterile needle and syringes სტერილური ნემსი და შპრიცები; the operation must be carried out under sterile conditions ოპერაცია სტერილურ პირობებში უნდა ჩატარდეს.

stereotyping

sterility