stereo I noun [ʹstɛrɪəʊ]

	(pl -os [-əʊz]) 1. (აგრ. stereo system) სტერეო; სტერეოფონიური აუდიოხელსაწყო (სი-დი პლეიერი, მაგნიტოფონი, რადიომიმღები და სხვა); სტერეოსისტემა, სტერეოფონიური მუსიკალური ცენტრი / კომბაინი (რომელშიც სი-დი პლეიერი, მაგნიტოფონი და ხშ. აგრ. რადიომიმღები შედის); a personal stereo პორტატიული სტერეო / სტერეოფონიური სი-დი პლეიერი ან მაგნიტოფონი; a car stereo ავტომანქანის სტერეო / სტერეოსისტემა; let's put some music on the stereo მოდით, მუსიკალური ცენტრით რაიმე მუსიკა / ჩანაწერი მოვისმინოთ; 2. სპეც. სტერეოფონია, სტერეო (ბგერის გადაცემის / აღწარმოების ხერხი ორი ან მეტი არხის / დინამიკის საშუალებით); this programme is broadcast in stereo ეს პროგრამა სტერეოფონიურად / სტერეოში გადაიცემა.

-ster

stereo II