statute noun [ʹstætʃu:t]

	1. იურ. კანონი, პარლამენტის მიერ დამტკიცებული საკანონმდებლო აქტი; სტატუტი; penalties are laid down in the statute ჯარიმები კანონშია მოყვანილი / კანონით არის დადგენილი; corporal punishment was banned by statute in 1987 ფიზიკური დასჯა კანონით / საკანონმდებლო აქტით აიკრძალა 1987 წელს; Statute of Westminster ისტ. უესტმინსტერის სტატუტი (დიდი ბრიტანეთის პარლამენტის აქტი, რომლითაც დიდი ბრიტანეთის დომინიონების სამართლებრივი მდგომარეობა განისაზღვრა); 2. ხშ. pl წესდება, სტატუტი (ორგანიზაციისა ან დაწესებულებისა); under the statutes of the university they had no power to dismiss him უნივერსიტეტის წესდების მიხედვით, მისი დათხოვნის უფლებამოსილება არა ჰქონდათ; college statutes forbid drinking on campus კოლეჯის წესდება კოლეჯის ტერიტორიის / კამპუსის ფარგლებში ალკოჰოლიანი სასმელების სმას კრძალავს.

status symbol

statute book