spring tide noun [͵sprɪŋʹtaɪd]

	1. გეოგრ. სიზიგიური მოქცევა (ზღვის მოქცევა ახალმთვარეობისა და სავსემთვარეობის შემდეგ, როდესაც სხვაობა მოქცევის უდაბლეს და უმაღლეს დონეებს შორის მაქსიმალურია); 2. წყალდიდობა, წყლების ადიდება, მდინარის ნაპირებიდან გადმოსვლა (გაზაფხულზე); 3. გადატ. ტალღა, მოზღვავება, ნიაღვარი (ემოციებისა, სიტყვებისა და ა.შ.); რისამე დიდი რაოდენობა; a spring tide of compliments ქათინაურების ნიაღვარი; უამრავი ქათინაური; [ View full version ] 4. = springtime. [ Shorter version ]

spring scale

springtime