speech noun [spi:tʃ]

	1. სიტყვა, სიტყვით გამოსვლა (აუდიტორიის წინაშე); to give / to make, to deliver / a speech სიტყვის წარმოთქმა, სიტყვით გამოსვლა; the Chancellor is going to make a speech to city businessmen კანცლერი ქალაქის ბიზნესმენთა წინაშე სიტყვით გამოსვლას აპირებს; 2. ლაპარაკი; ლაპარაკის / მეტყველების უნარი ან შესაძლებლობა; he lost the power of speech after the accident ავარიის შემდეგ მან ლაპარაკის / მეტყველების უნარი დაკარგა; freedom of speech სიტყვის თავისუფლება (ადამიანის ერთ-ერთი ძირითადი უფლება); 3. მეტყველება; ლაპარაკის / მეტყველების მანერა ან თავისებურება; she's doing a study of children's speech იგი ბავშვების მეტყველების შესახებ გამოკვლევას წერს; he is foreigner by his speech მისი ლაპარაკის / მეტყველების მანერის მიხედვით იგი უცხოელი უნდა იყოს; this expression is used mainly in speech, not in writing ეს გამოთქმა უმთავრესად მეტყველებისას / ზეპირ მეტყველებაში გამოიყენება და არა წერისას; language and speech ლინგვ. ენა და მეტყველება; part of speech გრამ. მეტყველების ნაწილი; [ View full version ] 4. ენა; დიალექტი; 5. თეატრ. მონოლოგი; რეპლიკა (მსახიობისა პიესაში); she has the longest speech in the play მას ამ პიესაში ყველაზე უფრო გრძელი რეპლიკა აქვს; do you know the words to Hamlet's famous speech at the beginning of Act III? მესამე მოქმედების დასაწყისში ჰამლეტის სახელგანთქმული მონოლოგის სიტყვები იცი? [ Shorter version ]

sped	speech act