spearhead I noun [ʹspɪəhɛd]

	1. 1) წინამძღოლი, ლიდერი; ინიციატორი (ღონისძიებისა, მოძრაობისა და მისთ.); the group became the spearhead of the labour union movement ეს ჯგუფი პროფკავშირული მოძრაობის ლიდერი გახდა; 2) სამხ. მეწინავე რაზმი, მეთავე რაზმი; მეწინავე ნაწილი (ჯარისა, კოლონისა); tank spearhead სატანკო კოლონის თავი; მეწინავე სატანკო ნაწილი; the enemy's spearhead has reached Minden მოწინააღმდეგის ჯარის მეწინავე ნაწილმა მინდენს მიაღწია; 2. შუბის წვერი / ბუნიკი.

speargun

spearhead II