solitary II adjective [ʹsɒlətrɪ]

	1. ეული, მარტო / სხვების გარეშე შესრულებული ან მიმდინარე (ითქმის საქმიანობის, მუშაობის, ცხოვრების და მისთ. შესახებ); she enjoys long solitary walks მას დიდხანს და მარტო სეირნობა უყვარს; he led a solitary life იგი ეულ ცხოვრებას ეწეოდა; fishing and other solitary pastimes თევზაობა და სხვა ეული / ინდივიდუალური გასართობები; writing novels is a solitary occupation რომანების წერა მარტო / დამოუკიდებლად შესასრულებელი საქმიანობაა; 2. 1) მარტოსული, მარტოობის მოყვარული; a solitary man მარტოსული / მარტოობის მოყვარული ადამიანი; he was a solitary child იგი მარტოობის / მარტო ყოფნის მოყვარული ბავშვი იყო; 2) ზოოლ. ერთეულად მცხოვრები; ერთეული; solitary wasps [bees] ერთეული კრაზანები [ფუტკრები]; tigers are solitary animals ვეფხვები ერთეულად მცხოვრები ცხოველები არიან; 3. ეული, მარტო მყოფი; განცალკევებული, განმარტოებული; a solitary figure walking up the hillside გორაკის ფერდობზე აღმა მიმავალი ეული ფიგურა; a solitary light burned dimly in the hall დარბაზში ეული / ერთადერთი სანთელი ბჟუტავდა; a solitary farm განმარტოებული / ცალკე მდგომი ფერმა; [ View full version ] 4. (ჩვეულ. უარყოფით წინადადებებში) მხოლოდ ერთი, ერთადერთი; the solitary goal of the match მატჩის ერთადერთი გოლი; there was not a solitary shred of evidence მტკიცებულების ნასახიც კი არ არსებობდა; he followed her round without a solitary word იგი ქალს ისე გაჰყვა უკან, რომ ერთი სიტყვაც კი არ უთქვამს; I can't think of a solitary example ამის ერთ მაგალითსაც კი ვერ ვიხსენებ. [ Shorter version ]

solitary I

solitary confinement