sitter noun [ʹsɪtə(r)]

	1. მჯდომარე ადამიანი; ვინც სადმე ზის; 2. 1) ძიძა, ბავშვის მომვლელი; 2) მომვლელი, მეთვალყურე (სახლისა, შინაური ცხოველებისა და ა.შ. მეპატრონის შინ არ ყოფნის პერიოდში); a house-sitter სახლის მომვლელი / მეთვალყურე; 3) ავადმყოფი ადამიანის მომვლელი (ჩვეულ. მის ბინაზე); 3. სპორტ. საუბ. მარტივი საგოლე მომენტი (ფეხბურთი); he missed some sitters მან გოლის გატანის რამდენიმე ხელსაყრელი მომენტი გაუშვა ხელიდან.

sitrep, SITREP

sitting