shout II verb [ʃaʊt]

	1. ყვირილი (ყვირის; უყვირის), დაყვირება; ხმამაღლა ლაპარაკი; stop shouting შეწყვიტე ყვირილი; to shout loudly ხმამაღლა ყვირილი; 2. (აგრ. out) წამოყვირება (˂წამო˃იყვირებს), წამოძახება; ხმამაღლა წარმოთქმა / თქმა; to shout out in pain ტკივილისაგან წამოყვირება; to shout approval საკუთარი მოწონების ხმამაღლა წარმოთქმა; the coach shouted instructions to his team მწვრთნელი ხმამაღლა აძლევდა მითითებებს თავისი გუნდის წევრებს; ▭ to shout smb. down ვისიმე ხმის ჩახშობა (˂ჩა˃ახშობს) / დაფარვა; the speaker was shouted down by a group of protesters ორატორის ხმა დაფარა უკმაყოფილო ადამიანების შეძახილებმა.

shout I

shouting