runaway II adjective [ʹrʌnəweɪ]

	1. გაქცეული; runaway children შინიდან გაქცეული ბავშვები; 2. კონტროლს რომ არ ექვემდებარება, უკონტროლო, უმართავი (ითქმის მექანიზმის ან ცხოველის შესახებ); a runaway car მართვადაკარგული მანქანა; a runaway horse ცხენი, რომელიც მხედარს არ ემორჩილება; თავწართმეული ცხენი; 3. ძალზე სწრაფად / მარტივად რომ ხდება; a runaway victory სპორტ. იოლი გამარჯვება; the runaway success of her first play მისი პირველი პიესის გასაოცრად დიდი წარმატება; runaway inflation სწრაფად და უკონტროლოდ მზარდი ინფლაცია, ჰიპერინფლაცია.

runaway I

runcible spoon