rooted adjective [ʹru:tɪd]

	1. 1) ფესვიანი; დაფესვიანებული; 2) ფესვგადგმული (ითქმის მცენარის შესახებ); 2. გადატ. 1) ფესვგადგმული, გამჯდარი; deeply rooted prejudice ღრმად გამჯდარი ცრურწმენა; 2) მტკიცე, ურყევი (ითქმის შეხედულების, რწმენის და ა.შ. შესახებ); 3. ღრმა, ძლიერი (ითქმის გრძნობის შესახებ); [ View full version ] 4. ერთ ადგილზე გახევებული, გაშეშებული (შიშისაგან, გაკვირვებისაგან); ◇ get rooted სლ. ვულგ. მოშორდი! გაეთრიე აქედან! [ Shorter version ]

root directory

rooter