robe I noun [rəʊb]

	1. ჩვეულ. pl მანტია, გრძელი ფართო მოსასხამი; cardinals in scarlet robes ალისფერ მანტიაში გამოწყობილი კარდინალები; a priest's robes მღვდლის ანაფორა / სამოსელი; 2. ამერ. ქალის საშინაო ხალათი, პენუარი; საბანაო ხალათი; 3. ამერ. ფეხებზე გადასაფარებელი პლედი, ფეხსაბური (მარხილში და მისთ.); [ View full version ] 4. პოეტ. სამოსი, სამოსელი; peaks in their robes of snow თოვლის სამოსით შემოსილი მწვერვალები; ◇ the long robe ა) იურისტები, ადვოკატები; ბ) იშვ. მღვდლები, სასულიერო პირები. [ Shorter version ]

robbery

robe II