rob verb [rɒb, ამერ. rɑ:b]

	1. გაძარცვა (˂გა˃ძარცვავს), გაქურდვა; to rob a bank ბანკის გაძარცვა; 2. მოპარვა (˂მო˃ჰპარავს); she was robbed of her handbag მას ხელჩანთა მოჰპარეს; 3. საუბ. ზედმეტის გადახდევინება (˂გადა˃ახდევინებს), ვისიმე გაყვლეფა, გაძარცვა; [ View full version ] 4. სპორტ. მოწინააღმდეგისთვის ბურთის ართმევა (აართმევს) ფეხბურთი; ▭ to rob smb. of smth. ვინმესთვის რისამე წართმევა (˂წა˃ართმევს) / ჩამორთმევა; he had been robbed of his dignity მას ღირსება შეულახეს; the illness robbed him of a normal childhood ავადმყოფობამ ნორმალური ბავშვობა წაართვა; ◇ to rob Peter to pay Paul სიკეთის ქმნა სხვის / სხვა რამის ხარჯზე; ძველი ვალის დაფარვის მიზნით ახალი ვალის აღება; ≅ მდიდარს ართმევს, ღარიბს აძლევს; to rob smb. blind საუბ. ვინმეს პირწმინდად გაძარცვა. [ Shorter version ]

roasting ear

robata