ricochet II verb [ʹrɪkəʃeɪ]

	1. 1) რიკოშეტით ასხლეტა (ასხლტება), რიკოშეტირება (ითქმის ბურთის, ტყვიის და სხვა სწრაფად მოძრავი საგნის შესახებ); the bullet ricocheted off the wall and grazed his shoulder ტყვია კედლიდან ასხლტა და მხარი გაუკაწრა; 2) რიკოშეტით სროლა (ისვრის); 2. ʘ ექოსავით გაისმის, ექოსავით მეორდება; a loud sound ricocheted around the hall დერეფანში ძლიერი ხმა ექოსავით გაისმა.

ricochet I

ricotta