revolt II verb [rɪʹvəʊlt]

	1. აჯანყება (აჯანყდება), აჯანყების / ამბოხების მოწყობა; to revolt against military rule სამხედრო ხელისუფლების წინააღმდეგ აჯანყების მოწყობა; 2. ʘ ეწინააღმდეგება, არ ემორჩილება, უმხედრდება; women were revolting against discrimination ქალები მძაფრად ილაშქრებდნენ / გამოდიოდნენ დისკრიმინაციის წინააღმდეგ; his nature revolts at deceit მისი შინაგანი ბუნება ტყუილს ვერ ეგუება / ვერ ურიგდება / ვერ იტანს; his common sense revolts against it მისი საღი აზრი ამას ეწინააღმდეგება / ვერ ურიგდება; 3. ზიზღის გამოწვევა (˂გამო˃იწვევს) / აღძვრა; the violence revolted me ამ ძალადობამ აღმაშფოთა / შემძრა; the scene revolted me ამ სცენამ / სანახაობამ ზიზღი მომგვარა.

revolt I

revolted