retardation noun [͵ri:tɑ:ʹdeɪʃn]

	1. 1) შენელება; შეფერხება, დაყოვნება; 2) შემნელებელი / შემაფერხებელი რამ; დაბრკოლება; 2. მედ. 1) გონებრივი ჩამორჩენილობა, ჭკუასუსტობა (აგრ. mental retardation); 2) ფსიქომოტორული შენელებულობა (აგრ. psychomotor retardation); 3. ზღვ. მოქცევის დაგვიანება (დროის მონაკვეთი, რომლითაც ზღვის მოქცევებს შორის პერიოდი აღემატება მზისიერ დღე-ღამეს); [ View full version ] 4. ლექსთ., მუს. რეტარდაცია. [ Shorter version ]

retardate

retarded