retainer¹ noun [rɪʹteɪnə(r)]

	1. უპირატ. ამერ. 1) ადვოკატის დაქირავება; 2) ადვოკატის წინასწარი ჰონორარი (აგრ. retainer fee); to pay a retainer (to a lawyer / attorney /) ადვოკატისთვის წინასწარი ჰონორარის გადახდა; 2. წინასწარ გადახდილი თანხა, ბე, ავანსი (ამა თუ იმ სამსახურის გასაწევად); 3. ბინის შესანარჩუნებელი თანხა (ქირის არასრული თანხა, რომელსაც დამქირავებელი უხდის მფლობელს მისი არყოფნის დროს ბინის სხვისთვის არგაქირავების მიზნით).

retained object

retainer²