resultant II adjective [rɪʹzʌltənt]

	1. წიგნ. რისამე შედეგად მომხდარი, რაიმეს შედეგად რომ მოსდევს, რაიმედან გამომდინარე; she is still trying to get over the attack and the resultant injuries იგი ჯერ კიდევ ცდილობს გონზე მოვიდეს თავდასხმისა და მის შედეგად მიღებული ტრავმების შემდეგ; the growing economic crisis and resultant unemployment მზარდი ეკონომიკური კრიზისი და მისგან გამომდინარე უმუშევრობა; 2. ფიზ. ტოლქმედი; მარეზულტირებელი.

resultant I

resumable