resolute adjective [ʹrɛzəlu:t]

	1. მტკიცე, ურყევი; a resolute optimist ურყევი / მტკიცე ოპტიმისტი; resolute refusal მტკიცე უარი; he became even more resolute in his opposition to the plan მან კიდევ უფრო ურყევი / მტკიცე პოზიცია დაიკავა გეგმის წინააღმდეგ; 2. იშვ. არსებ. მნიშვნ. მტკიცე ხასიათის / გაბედული ადამიანი.

resoluble

resolutely