residency noun [ʹrɛzɪdənsɪ]

	1. უპირატ. ამერ. = residence; 2. ისტ. რეზიდენცია (დიდი ბრიტანეთის ან გენერალ-გუბერნატორის წარმომადგენლისა) [იხ. აგრ. resident I 6]; ადმინისტრაციული ერთეული (ჰოლანდიის ისტინდოეთში); 3. ამერ. მედ. კლინიკური რეზიდენტურა, კლინიკური ორდინატურა; რეზიდენტად / ორდინატორად ყოფნა / ყოფნის პერიოდი; to complete one's residency in pediatric neurology რეზიდენტურის გავლა ბავშვთა ნევროლოგიაში; [ View full version ] 4. სამუშაოდ მიწვევა, დაქირავება (ამა თუ იმ მუსიკოსისა, ბენდისა ამა თუ იმ კლუბის მიერ); 5. ამა თუ იმ დაწესებულებაში მუშაობისა და ცხოვრების პერიოდი; ⌇ a residency program ამერ. მედ. რეზიდენტურის / ორდინატურის პროგრამა. [ Shorter version ]

residence time

resident I