 |
|
 |
 |
|||||||||
 |
||||||||||||
|
აღშფოთება (აღშფოთდება) ხშ. უსამართლობის გამო; გაბრაზება; გაღიზიანება; he bitterly resents being treated like a child იგი ვერ იტანს / ძალზე ღიზიანდება / ბრაზობს, როცა ბავშვივით ექცევიან; I resent having to work late აღშფოთებული ვარ / ვერ ვიტან, გვიანობამდე რომ მიწევს მუშაობა; I deeply resented her criticism მისმა კრიტიკამ ძალიან აღმაშფოთა / გამაღიზიანა.
|
||||
 |
 |
|||
| resembler | resentful |
 |
 Nearby words |
 |
|
Recent Additions |
|
