reprieve II verb [rɪʹpri:v]

	1. 1) სიკვდილის განაჩენის აღსრულების / სისრულეში მოყვანის გადადება (გადადებს); 2) სიკვდილის განაჩენის გაუქმება (˂გა˃აუქმებს), ვისიმე შეწყალება; the prisoner was repreived პატიმარი შეიწყალეს; 2. დროებით შეჩერება (˂შე˃აჩერებს), გადადება (რაიმე არასასიამოვნოსი); jobs have been reprieved until next April სამუშაო ადგილების შემცირება დროებით მომავალ აპრილამდე გადაიდო.

reprieve I

reprimand I