reprieve I noun [rɪʹpri:v]

	1. 1) სიკვდილის განაჩენის აღსრულების / სისრულეში მოყვანის გადადება; 2) სიკვდილის განაჩენის გაუქმება, ვისიმე შეწყალება; 3) სიკვდილის განაჩენის აღსრულების ან გაუქმების განკარგულება; 2. დროებით შეჩერება, გადადება (რაიმე არასასიამოვნოსი); a single mother who faced eviction has been given a reprieve მარტოხელა დედას, რომელსაც ქირის გადაუხდელობის გამო ბინიდან გამოსახლების საშიშროება ემუქრებოდა, დროებით ქირის გადახდის ვადა გაუგრძელეს.

reprice

reprieve II