repetition noun [͵rɛpəʹtɪʃn]

	1. გამეორება, განმეორება; learning by repetition გამეორების გზით სწავლა; 2. რაც მეორდება; რასაც იმეორებენ; repetition of last year's tragic events გასულ წელს დატრიალებული ტრაგიკული მოვლენების განმეორება; but when ye pray, use not vain repetitions, as the heathen do: for they think that they shall be heard for their much speaking ბიბლ. ხოლო ლოცვისას ნუ იტყვით ზედმეტს, წარმართთა მსგავსად, რომელთაც ჰგონიათ, რომ სიტყვამრავლობის გამო შესმენილ იქნებიან; 3. ნაწარმოების ასლი; [ View full version ] 4. არქ. 1) ზეპირად გამეორება; ზეპირად დასწავლა, დაზეპირება; 2) ზეპირად დასწავლილი / დაზეპირებული ან ზეპირად დასასწავლი / დასაზეპირებელი ნაწყვეტი; 5. იშვ. თხრობა, გადმოცემა, ჩამოთვლა, ხსენება; 6. სტილ. გამეორება; 7. ჩვეულ. pl სპორტ. განმეორებადი სავარჯიშო ილეთი ან მოძრაობა; ამა თუ იმდენი წრე (სირბილში ვარჯიშისას); ამა თუ იმდენი აწევა (შტანგისა – ძალოსნობაში / კულტურიზმში ვარჯიშისას) [იხ. აგრ. rep⁶]; ⌇ repetition clock = repeater 2; repetition work ერთი და იგივე სამუშაო. [ Shorter version ]

répétiteur

repetition compulsion