renunciation noun [rɪ͵nʌnsɪʹeɪʃn]

	1. წიგნ. რწმენის, პრინციპების და ა.შ. უარყოფა; რაიმეზე, ვინმეზე უარის თქმა; განდგომა; a renunciation of violence ძალადობაზე უარის თქმა; renunciation of marriage ქორწინებაზე უარის თქმა; the renunciation of force ძალის გამოყენებაზე უარის თქმა; 2. იურ. 1) ოფიციალური უარი, უარის თქმა (ტიტულზე, საკუთრებაზე, უფლებებზე და ა.შ.); 2) ოფიციალური დოკუმენტი უარის თქმის შესახებ.

renunciant

renunciative