renegade I noun [ʹrɛnɪgeɪd]

	წიგნ., კიცხვ. რენეგატი, განდგომილი, საკუთარი რელიგიის, პარტიის, პრინციპების და ა.შ. მოღალატე (რომელიც სხვა / სრულიად განსხვავებული შეხედულებების მქონე რელიგიურ ჯგუფში, პარტიაში და მისთ. გადადის; განსაკ. ითქმის გამუსლიმებული ქრისტიანების შესახებ); renegades from the Republican Party რენეგატები აშშ-ის რესპუბლიკური პარტიიდან; a band of renegades had captured the prince and were holding him to ransom მოღალატეების ბანდას პრინცი დატყვევებული ჰყავდა და მის განთავისუფლებაში გამოსასყიდს ითხოვდა; ⌇ a group of renegade soldiers რენეგატ / მოწინააღმდეგის მხარეზე გადასულ ჯარისკაცთა ჯგუფი; a renegade priest რჯულგანდგომილი მღვდელი; better to be an honest animal than a renegade human being უმჯობესია, პატიოსანი ცხოველი იყო, ვიდრე მოღალატე / მტრის მხარეზე გადასული ადამიანი.

rendzina

renegade II