refractory II adjective [rɪʹfræktərɪ]

	1. წიგნ. ჯიუტი, ურჩი; as refractory as a mule ჯორივით ჯიუტი; 2. 1) მედ. რეფრაქტერული, განუკურნებელი ან ძნელად განკურნებადი / მოსარჩენი (ითქმის დაავადების, ჭრილობის და მისთ. შესახებ); 2) ფიზიოლ. რეფრაქტერული [იხ. აგრ. refractoriness 1]; absolute [relative] refractory period აბსოლუტური [შეფარდებითი] რეფრაქტერული პერიოდი; 3. ტექ. ცეცხლგამძლე; ძნელდნობადი; [ View full version ] 4. არსებ. მნიშვნ. იხ. refractories. [ Shorter version ]

refractory I

refrain¹