rebellion noun [rɪʹbɛljən]

	1. აჯანყება, ამბოხება, ბუნტი; an armed rebellion შეიარაღებული აჯანყება / ამბოხება; to rise in rebellion აჯანყების მოწყობა; the army put down the rebellion არმიამ აჯანყება ჩაახშო; to crush / to suppress / a rebellion ამბოხების ჩახშობა; the Great Rebellion ისტ. "დიდი ამბოხება" (XVII ს-ის ინგლისის სამოქალაქო ომის სახელწოდება); 2. 1) დაუმორჩილებლობა; წინააღმდეგობა; ამბოხი; teenage rebellion თინეიჯერების დაუმორჩილებლობა / ამბოხი; rebellion against traditional values ამბოხი ტრადიციული ღირებულებების წინააღმდეგ; rebellion among some party members წინააღმდეგობა პარტიის ზოგიერთ წევრებს შორის; 2) საუბ. აღშფოთება.

rebel III

rebellious